Sprawdź czy Guillaume jest gotowy.
Nastasia!
Cholera, muszę lecieć. Zaraz wracam.
- Dostanie ci się. - Co?
Tak?
Dzwoniłem do ciebie.
Przepraszam, bacteria mi padła.
Zmiana planu. Zawołaj Guillaume’a do makijażu.
Dobra, pójdę tylko po kawę.
- Byle szybko. - Jasne.
Nastasia, Camille już jedzie.
Już po nią idę.
Mogę ukraść? Wybacz, czas mnie goni.
Dzień dobry.
Suka!
Wszystko w porządku?
Jasne. A u ciebie?
Świetnie.
Na przykład, kiedy dotykam...
Poczekaj, Manu.
Guillaume?
Przepraszam. Nie byłam pewna, czy słyszysz.
Nie ma problemu. Gdzie jest Fab?
Ma przerwę na kawę.
Czekają na ciebie w makijażu.
Zaraz skończę. Dzięki.
Wybacz, Manu...
Tak, już jestem...
Tak jak mówiłem, boli jak naciskam.
Wyczuwam jakby cystę.
Z lewej strony.
Do urologa?
Raczej kłopot.
To może być coś poważnego?
Dobra, zadzwonie do ciebie, po rozmowie z twoim kumplem.
Dzięki stary. Do zobaczenia.
- Gdzie byłeś? - Czekałem na zewnątrz.
A ta jakjejtam mówiła...
Nieważne.
Zrób coś dla mnie.
Muszę lecieć do makijażu.
Zadzwoń do mojego znajomego. Jest lekarzem, nazywa się Manu
Da ci numer do urologa.
Muszę iść do lekarza z tym bolącym jądrem.
Umów mnie pilnie.
Zadzwoń stąd. Zrób to dyskretnie.
- Nikomu ani słowa, rozumiesz? - Jasne, ma sie rozumieć.
- Powtórz. - Zadzwonić do Manu.
Poprosić o numer ureo...
Ureo... jak to było?
- Urologa. - Tak jest, urologa.
- Umówić wizytę. Pilnie. - Świetnie.
Z drogi.
Mikrofon w kieszeni czy na pasku?
Wszystko jedno.
Albo przy kostce?
Ze mną jak z dzieckiem. Gdzie chcesz.
Mogę do tyłka?
Do kieszeni.
W porządku Guillaume?
- Dobrze, a u ciebie? - Wspaniale.
- Byłeś świetny na zdjęciach próbnych. - Naprawdę?
- Doskonały - Cieszę się.
Wczułem się w rolę.
Znamy się od wieków. Zrobiłbym dla niego wszystko.
Halo, tu Fabrice.
Fabrice, tu Nico.
Nico, cześć.
Przekaż Gulliaume’owi, że wszystko załatwiłem.
Lekarz od jąder zadzwoni do niego.
Idiota, zawsze odgrzewa ten sam kawał.
Przepraszam, polączysz mnie z Fabrice’em?
- Jasne. - Dzięki.
Otwórz.
Nie działa.
Naciskam drzwi, otwiera się bagażnik.
To jakiś żart?
Jak wciskam bagażnik...
Nie wierzę.
Wyłącz to.
Cześć!
- Hej, Annabelle. - Anaëlle.
Jasne, przepraszam.
Cześć Guillaume.
Obniż pośladki. Co ty robisz?
Co się dzieje? Coś cię boli?
Pan Cotillard!
Wszystko gotowe, tak jak pan zamawiał.
Nie ma tylko fenukułu.
O, nie.
Mam dziś pecha.
To obrzydliwe.
Oto i on.
Jest twój kumpel.
Skacz! Sasha!
Widzisz, przyszedł twój kumpel.
Doczekaliśmy się.
- Cześć mamo. - Widzisz?
Gdyby nie spotkania przy windzie, wcale bym cię nie widywała.
Co słychać?
Mieszkasz piętro wyżej, ale nigdy nie zejdziesz.
- Żartujesz? - Sam zobaczysz jak będziesz stary.
Dwa dni temu byliśmy u ciebie na kolacji.
Dobra, nie ważne.
Sasha, ścigamy się z nimi?
Ścigamy sie!
Jak się pani miewa Marie-Antoinette?
Dobrze.
Jak spotykam się z synem, mam się dobrze.
Cholera!
Uważaj na jądro.
Na co ma uważać? Co mu jest?
Proszę jego zapytać.
Co się dzieje?
Niech żyje wolny Quebec! Zagram u Xaviera Dolana!
Wspaniale!
Gratuluję kochanie!
Świetna rola. Słyszałeś o Marguerite Dubois?
- Nie. - Aktywistka.
Oddała życie walcząc o wolność Quebecku.
Co oddała?
Życie. Zginęła!
Będę harować jak wół nad tym akcentem.
Jestem taka podekscytowana.
Ja też się cieszę.
Przetestujesz mnie?
Jasne.
- Flirt? - Zaloty.
Słownik quebecko- francuski
Motocykl?
Rower na benzynę.
- Bogaty? - Zasobny.
Prawie tak samo jak u nas.
Samochód w złym stanie?
Nie mów mi.
Przestań.
To mnie wkurza.
To owoc.
Cytryna.
Właśnie, cytryna!
Dziwnie. A jak mówią na cytrynę?
Cytryna.
Dziwaczny ten quebecki.
To język i akcent naszych przodków.
Ona czym zajęta?
Z druchem swoim wychodzi.
Znowu się zaczyna.
Kiedy cię kocham
Czuję sięjak król
Słońce, też cię kocham,
ale Demis Roussos nie wchodzi w grę.
Akcja!
I cięcie!
To było świetne.
Na dzisiaj wystarczy. Dzięki!
Naprawdę nieźle.
Dziękuję wszystkim!
Jutro kręcimy scenę w sypialni
z Guillaume’em i Camille.
Do jutra.
Fajnie wyszło.
To będzie niezłe. Jestem taka podekscytowana.
Ja też
Doskonale Camille.
- Dobra robota Camille. - Dzięki.
Guillaume, świetnie ci poszło.
- Ona jest niezła. - Wszystko w porządku?
Tak.
Ona jest...
dobra.
Poczekać na ciebie?
Jeśli nie masz nic przeciwko temu.
- Cześć, Evelyne. - Cześć, Guillaume.
- Jaki magazyn? - Elle.
Dobra.
Przepraszam, że musiała pani czekać.
To ja przepraszam za przetrzymywanie państwa po godzinach.
Po długim dniu na planie.
Dzięki.
Znali się państwo wcześniej?
Nie, nie spotkaliśmy się wcześniej. To nasz pierwszy raz.
Zobaczyłem jej filmy w necie,
i jej zdjęcia.
Pokazałem je Philippe’owi. Od razu pomyśleliśmy
że to byłby świetny wybór.
No, i proszę,
nie myliliśmy się.
Ja też jestem bardzo zadowolona.
Rozumiem.
W filmie grają państwo ojca i córkę.
Jak pracują państwo nad tą relacją?
Kręcimy wprawdzie dopiero od dwóch dni.
To bardzo dziwne,
ale...
Nasza relacja przypomina mi moją relację z ojcem.
A skoro jesteśmy przy relacjach międzypokoleniowych,
dostał pan nominację do Cezara w kategorii dla najlepszego aktora,
konkurują z panem młodzi aktorzy.
Gaspard Ulliel, Vincent Lacoste, Pierre Niney.
Wszyscy oni należą do nowego pololenia.
Są jak pan przed laty.
Jest pan gotowy, by przekazać pałęczkę?
Przekazać pałeczkę?
A jest jakaś różnica między nimi a mną?
Pan jest na innym etapie.
Ma pan ugruntowaną pozycję. Ustatkował się pan.
Nie mam racji?
Chodzi jej o to,
że nigdy nie byłeś spod znaku sex-drugs-rock'n'roll.
A teraz jeszcze dalej ci do takiego wizerunku.
Nie jesteś rokenrdrolowy.
To nie musi oznaczać nic złego.
Przepraszam, ale...
nie bardzo rozumiem.
Nie wiem jak mnie postrzegacie
ale widzę, że się mylicie.
Jestem bardzo rokendrolowy.
Od dziecka gram na gitarze elektrycznej.
Zawsze kochałem muzykę.
Muzyka jest ważną częścią mnie.
Dragi? Myślę, że...
wszystkiego już spróbowałem.
Prawdę mówiąc sport,
a zwłaszcza jazda konna,
jest moim narkotykiem.
To mi po prostu bardziej pasuje.
Rozumiecie?
Można powiedzieć, że konie ocaliły mnie od ćpania.
Ale to już inna opowieść.
A jeśli chodzi o
seks...
Nie mog e narzekać.
Coś nie tak?
Jest pan żonaty.
Nie jestem żonaty.
Owszem, jestem w stałym związku.
Masz partnerkę, dzieci...
Nie dzieci, jedno dziecko.
Mam jedno dziecko i...
przykro mi ale nie widzę, dokąd to zmierza.
Zmieńmy temat...
Gra pan pastora...
Jak pan pracuje nad rolą? Spotyka się pan z duchownymi?
Camille!
- Po co z tym wyjechałaś? - Z czym?
Że niby zdziadziałem. Wyszedłem na idiotę.
Nie powiedziałam, że zdziadziałeś. Ona i tak tego nie napisze.
Wkurza mnie, że tak mnie widzisz.
Wcale taki nie jestem.
Naprawdę tak mnie widzisz?
Nie tylko ja.
Co masz na myśli?
Jak gadamy z dziewczynami o aktorach, z ktorymi byśmy poszły do łóżka
ciebie już nie ma na liście.
Jakiej liście? Jest lista?
Zapomnij. Muszę lecieć.
Nie zapomnę.
Jaka lista? Jest taka lista?
Kto, na przykład, jest na liście?
Nie wiem...
Gilles Lellouche!
Serio? To go nie znasz.
Mógłbym ci powiedzieć...
Gdybyś się nie spieszyła, udowodniłbym ci w mojej przyczepie.
Nie spieszę się.
Naprawdę chcesz? Chodźmy do twojej przyczepy.
U mnie jest pełno zabawek, byłoby niezręcznie.
Gilles Lellouche odpowiedziałby inaczej.
Daj spokój!
Więc jak jestem z kimś na stałę, to już się nie pieprzę?
Bzykamy się bez przerwy!
Skończ z tym.
Oceniasz ludzi zanim ich poznasz.
Nic nie rozumiesz Guillaume.
Nikt cię nie ocenia.
Jesteś szczęśliwy, masz dziewczynę, dzieciaka, dom i swoje konie.
I to się liczy. Tak jest dobrze.
Tylko nie oczekuj że,
będę fantazjować o facecie, ktory wraca do domu przed dobranocką.
Żadna wielka sprawa.
Do jutra.
Nie wracam do domu przed dobranocką.
Prawdę powiadasz?
Mój boże.
Niech uszy moje tego nie słuchają.
To nierozumne.
Lucien chojraku przywdziej piżamę. Tata zaraz powróci.
Chcę do mamy!
Dobry wieczór.
Rzeknij mu prawdę.
Kogo to obędzie?
Witaj chojraku.
Oddzwonię.
I ja cię kocham.
Dobrej nocy.
Pa-pa.
Zerżnę cię jak dziwkę, którą jesteś.
Słucham?
Zerżnę cię jak dziwkę, którą jesteś.
Umysł postradałeś? Takiś dziarski chojrak?
To tekst ze sceny,
którą jutro kręcimy.
Znów dyrdymałki jakieś.
Dobranoc kochanie.
Spijże dobrze.
Co?
Ócz mych parą patrzę.
Pośród nocy tłumaczyć to znaczenia szukać.
Nic nie rozumiem.
guillaume canet stary
Ten chlopiec zostanie gwiazdą
Tata Guillaume’a
Jak był mały, konie były jego pasją.
Problem w tym, że podczas zawodów całkiem się rozklejał.
Spadł mu jeden drąg a on zalewał się łzami.
Dowiedziałem się później że, długo się moczył.
Nie byłem tego świadomy.
Co tu dużo mówić.
Matka go rozpieszczała, wszystko robiła za niego.
Był syneczkiem mamusi.
A z końmi trzeba iść na całość.
Szerze mówiąc, byłem rozczarowany.
Jak się urodził miałem już dwie córki. Byłem wniebowzięty.
Co za wstyd!
Cieszyłem się bardzo, ale był maminsynkiem.
To nie ma już znaczenia.
Nie wierzę w to!
Dzień dobry.
Masz chore jądra!
A to zdjęcie po co?
Zrobił pan zdjęcie.
Nie jestem ślepy.
Przepraszam, Wiem, że to głupie.
Ale jestem pańskim fanem.
Przepraszam, pomyślałem, że wrzucić je pan do sieci.
Prywatne zdjęcia z dzieckiem, rozumie pan?
Och, nie.
Zróbmy jedno wspólne.
Selfiak?
Fajnie, dzięki.
Tutaj widać najądrze.
Szczerze mówiąc...
nie widzę tu nic niepokojącego.
Jest pan pewien?
Bardzo mnie boli.
Może to od jazdy konnej?
Od jazdy konnej jądra nie bolą.
Być może ból, który panu dokucza ma swoje źródło gdzie indziej.
- Nie zaszkodzi przebadać prostatę. - W wieku 40 lat?
Panie Canet...
Tu jest napisane 42.
W tym wieku wszystko jest możliwe.
Proszę się wytrzeć.
A skoro tak, to...
jest tylko jeden sposób, by sie przekonać.
Proszę, nogi do góry.
- Teraz? - Proszę się nie martwić.
Wszystko zostanie w tych czterech ścianach.
I nie jest pan moim pierwszym...
zdobywcą Cezara.
Nie jest to czerwony dywan.
Wobec prostaty, wszyscy jesteśmy równi.
Śliczny kasztanek.
Mały i delikatny.
Zupełnie inny niż u pańskiego kolegi Depardieu.
Depardieu!
Nie obchodzi mnie prostata Depardieu.
Co to jeszcze może być?
Nie mam pojęcia.
Biorąc pod uwagę historię pana rodziny,
radziłbym zrobić badania.
Myślałem, że teraz je robimy?
Oczywiście.
- Gégé, twoje fajki? - Jestem Dédé.
- Kopsniesz szluga? -Bierz.
Kompletnie się nawaliliśmy wczoraj.
Ledwo stoję.
I co?
Poszliśmy do niego.
Byliśmy kompletnie zalani.
- I co dalej? - Rozbieramy sie, i tak dalej.
Pokrzyczałam sobie, bylo fajnie.
Okazało się, że on mieszka z matką.
O Kurwa!
- Nie bardzo to romantyczne. - Masz zdjęcia?
Żadnych zdjęć. Zgubiłam telefon.
Też kiedyś zgubiłem telefon. Fatalne uczucie.
Bez numerów, zdjęć, całej reszty. Życie się zatrzymuje.
Czowiek się zastanawia, jak żyliśmy bez komórek.
Zapnij rozporek.
Ty głupcze.
Zamartwiałam się . Zbyt wielkiś kozak, żeby zadzwonić?
O co ci chodzi?
Zawsześ u progu na czas. Martwiłam się.
Jeszcze nie ma 8. Wracam do domu kiedy mi pasuje.
Spierać się z tobą ja nie chcę.
Czekałam na ciebie. Małom nie pękła z nieciepliwości.
Lucien, ojca przywitaj.
Hej ojcze. Czy robota się w twych rękach paliła?
Jezu, on też?
Uspokójże się.
Nie dasz wiary oczom.
Spoglądnij. Spełniłam marzenie twoje.
Co tym razem?
W końcu będziemy rodzić warzywa. .
Takam radosna, że aż mnie rozsadza.
Jezu!
Co?
Czemu się chmurzy twarz twoja?
Ty nie pochwalasz?
Nie rozumiem, co mówisz i nie rozumiem, co robisz.
Po co to zrobiłaś?
Możesz porzestać mówić tak dziwacznie?
Dlaczegom to zrobiła?
Dla nas parobku gówniany!
Hej, przestań mnie obrażać.
Ty mnie nerwujesz.
Myślałam, ze będziesz kontent. Zrobiłam to dla nas..
A ty mi tu skrzeczysz po uszach.
Przepraszam.
Wiem, że o tym marzyłaś.
Też twoim marzeniem to było, łgarzu.
Myślałem, że to tylko takie fantazje.
Po prostu mnie zaskoczyłaś.
Przepraszam kochanie.
Tylko proszę o jedno,
zatrzymaj to dla siebie.
To będzie nasz mały secret, tylko dla nas trojga.
Dlaczego?
Bo ludzie to idioci.
Będą z nas kpić. To zaszkodzi mojemu wizerunkowi.
Warzyw ty się wstydzisz?
Gwizdam ja na to.
Myśleć zaczynam, że nie znam cie Guigui.
Mów do mnie jeszcze, Céline Dion.
Rzygam już tymi oskarowymi rolami.
Wkurwiasz mnie!
Ogródek, cholera!
Wyglądam potem jak dupek.
- Jeden z tych małych robotów Nono. - Ukradłeś mi puentę
Śmiejcie się. Zaraz was wszystkich ogram.
- 200! - Teraz nie ty tylko Gilles.
A Gilles mówi czekam.
Ja też czekam.
A ty Guillaume?
A ja wam przyłoże 200 prosto w nos!
Nie łamcie się chłopcy!
Jeden drink i zmienia się w Bruce’a Bannera.
Wchodzę za wszystko.
Dobrze się spotkać i zrelaksować.
To się często nie zdarza. Cieszę się, że was widzę.
I fajnie jest się napić. Potrzebowałem tego.
Wielka impreza, jak drugi Sylwester!
Tylko mówię, że jesteście w porządku.
Chciałem tylko pogadać.
Po prostu ciesze się, że was widzę, i tyle.
Też się cieszę. Jeszcze bardziej mnie ucieszy, jak zaczniemy grać.
Wchodzę za wszystko!
Bak jest prawie pusty.
Daj spokój. Po co mi dwa skutery.
Gdybyś to ty przegrał oddałbyś mi swój.
Nie postawiłbym skutera.
Wyjaśnij mi coś...
Nigdy nie grasz i nagle tracisz głowę dla pary dziesiątek?
- Jesteś stuknięty. - Poker jest po to by ryzykować.
To głupie.
Poker jest po to, żeby wygrywać.
Przynajmniej się pośmialiśmy.
Jesteś idiotą.
Ale atmosfera była ciężka, zauważyłeś?
Nie, dlaczego? Było w porządku.
Ten śmiech cię zmylił.
Coś ich gryzie..
Choć żaden z nich nie chce przyjąć tego do wiadomości.
Nie rozumiem.
Problemy zdrowotne.
Śmiejemy się z tego. Ból pleców, pogarszający się wzrok.
Wszyscy jedziemy na tym samym wózku. A zegar tyka.
- Bzdury. - Czas nie stoi w miejscu.
Mówisz poważnie?
Jasne, że tak.
Niedawno narzekałeś, że bolą cię jaja.
A skoro o tym mówimy, dowiedziałeś się co to było?
Żebyś wiedział.
Poznałem Fanny. Bzykaj się 10 razy dziennie, też cię będą jaja boleć.
To był powód?
Muszę lecieć. Nie chcę, żeby czekała.
Wpadnij do nas.
Co? Teraz?
Nie teraz. Kiedyś, przy okazji.
Jasne, dobra.
- Wszystko w porządku Guillaume? - Tak.
Na pewno?
Tak, jest świetnie.
- Uważaj na siebie. - Co?
Jedź ostrożnie.
Jasne.
Kochanie, możemy porozmawiać?
Nie masz wrażenia, że jesteśmy jakby w zawieszeniu?
Jest zbyt spokojnie.
Co masz na myśli?
Wiesz, nasze życie, ciągła rutyna.
To wszystko
sprawia, że czasem się czuję...
Nie tak wyobrażałem sobie swoje życie jako nastolatek.
Chciałem podróżować, zwiedzać świat,
Grać w zespole z przyjaciółmi.
Mam wrażenie...
że jak nie zrobię tego teraz, to już nigdy.
Zbyt wiele rozmyślasz. Rozsądku w tym za grosz.
Gdybyś grał w zespole
biedę byśmy klepali.
Nie bawże ty się w gdybanie, chojraku.
Kryzys masz wieku średniego, ot co.
Co się dzieje?
O niech mnie! Teraz czuję to.
Czuję, że ta postać wchodzi we mnie!
Tutaj to czuję.
Nareszcie!
Już nie jestem zwykłą kobietą
Jestem aktorką!
Nie zaczynaj tego
Czego nie chcesz doprowadzic do końca
Nie rozpalaj ognia
Jeśli miłość to dla ciebie zabawa
Ludzie dziś mówią
Że wszyscy tak robią
Ja nie jestem jak wszyscy,
Zanim się zaangażujemy
Zanim się sobie oddamy
Muszę wyznać, że
Przylgnę do twego serca,
Ponad oceanami
Bedę przy tobie, kiedy
Inne już będą tanczyć z tobą
Wymyślę język
By opiewać twoje zalety
Spakuję nas
Na niekończącą sie podróż
Magicznych recept
Afrykańskich szamanów
Użyję bez namysłu
Byś mnie bardziej kochał
Będę królową
Dla ciebie, mojego króla
Będę wszystkim, czego potrzebujesz
Będę twoim światem
Zagram każdą rolę
Tylko dla ciebie
Będe słąba, będę silna
Zaspokoję twe pragnienia
Zachwycę cię i zdobędę
Rzucę na ciebie nowy czar
Zmienię się w złoto
Żebyś mnie bardziej kochał
- W ten sposób? - Tak.
Jakiś problem.
Przychodzisz porozmawiać z córką w jej sypialni.
Jak ty sobie to wyobrażasz?
Nie wiem, jakoś inaczej. To jest nienaturalnie.
To znaczy?
Nie wiem. Zbyt sielankowo, naiwnie.
Widzisz?
Tatuś przychodzi utulić córkę do snu.
Tu trzeba...
Nie wiem. To take wyplukane z emocji.
Dziwnie się czuję grając jej ojca,
Guillaume, nie zaczynaj.
W filmie zostałeś ojcem w wieku 20 lat. Nie ma w tym nic dziwnego.
Serio stary. Tak jest dobrze.
Jak masz tym problem, to powiedz. Nie mam planu B.
Naprawdę, jesteś świetny w tej roli.
- Mam rację, Camille? - Jasne.
Kręcimy? Czy jeszcze jedna próba?
Kręcimy.
Jedziemy.
- Kamera. - Zaczynamy!
Cisza na planie!
Kamera.
Poszła.
Kręcimy.
Scena 12, ujęcie 1.
Akcja!
Podziwiam cię tato..
Naprawdę cię podziwiam.
To, jak się poświęcasz.
Pasję z jaką pomagasz dzieciakom.
A ja?
Co ze mną?
Mama mnie zostawiła jak byłam mała,
a ojciec zajmuje się obcymi dziećmi.
Jasne. Ja to rozumiem.
Ale ty jesteś szczególna, Tyś me ukochanie.
Mój żywot cały, Krwią z krwi mej, kość z kości.
Oczkiem tyś w mej głowie!
Cięcie!
Dlaczego przerwałeś? To było świetne!
Mówisz poważnie?
A co?
Mówisz z jakimś idiotycznym akcentem.
Nie jest idiotyczny.
Dlaczego?
To sprawia, że postać jest bardziej wiarygodna.
To daje mu jakąś przeszłość, wielowymiarowość.
I tajemniczość. Widz astanawia się skąd on pochodzi?
Z tym akcentem? Z Marsylii.
Nie koniecznie.
To zbyt blisko. Może z Tulonu.
Rzecz w tym, że on jest z Paryża.
.Akcent jest zbyteczny.
Daj spokój, Philippe, możesz zrobić dubbing.
Uwierz mi, to strata czasu.
Zróbmy to od nowa.
Spróbuj czegoś nowego. Na tym polega robienie filmów.
Na eksperymentowaniu.
To nie ma sensu. Po to tu jesteśmy...
Naprawdę tego nie rozumiem.
Zacznijmy od nowa.
Dzielę sie pomysłami, Proponuję ciekawe rozwiązania.
Bardzo ciekawe, jasne. Zaczynajmy.
- Nowe ujęcie. - Cisza na planie!
Bez akcentu.
Chyba, że akcent paryski.
Kamera!
Poszła!
Wielkie dzięki.
Cześć stary, będę dziś w Montanie, dołączysz?
Gilles Lellouche: Weź kask. W Monatanie remont od pół roku.
Palace też nieczynny.
Pamiętaj, że Roller Derby zamknęli w latach 80tych.
Do Bains Douches, weź kompielówki. Teraz to basen!
Cześć.
Dobrze się bawisz?
Świetnie, a ty?
Chodź postawię ci drinka.
Nie mogę, jestem z przyjaciółmi.
Myślę, że pięć minut rozmowy dobrze by nam zrobiło.
Pięć minut.
Jesteś o wiele zabawniejszy niż myślałam.
Mieliśmy nie wracać do tego, co było,
Ale działałeś mi na nerwy od pierwszego dnia zdjęć.
- Alkohol dobrze ci robi. - Tak.
Ty też mnie wkurzałaś.
Mogę ci kupić drinka na zgodę?
Jeden drink nie załatwi sprawy.
Czujesz teraz rock’n’drolla? Czujesz?
Wymierz mi karę! Mocniej!
Mocniej!
Gilles! O, tak!
Tak, Gilles!
Zrób to!
Guillaume.
Czekamy na planie.
Już idę.
- Cześć, Guiton! - Jak leci Max?
- Co ty tu robisz? - Muszę się znieczulić.
Shandy z lemoniadą!
Chodź na coś mocniejszego.
Będzie Yarol i pare dziewczyn. Idziemy.
Dobry wieczór.
Skąd znasz Maxa?
Nie znam go.
- Jak to? - To znajomy Mathilde.
To skąd się znacie?
Poznałąm go na afterparty, jakieś dwa tygodnie temu..
Afterparty? Udana impreza?
Nie ma jak dobry after.
Masz chłopaka?
Żadnych facetów, żadnych zobowiązań. Sam seks.
Przeszłam swoje z facetami.
Teraz się tylko bawię.
Wydajesz się doświadczona, jak na kogoś w twoim wieku.
Będziemy rozmawiać o wieku?
Dobry wieczór.
Witam.
Tylko dwa słowa panie Canet. Nazywam się Kev Adams.
Wiem kim jesteś, Kev.
Bardzo się cieszę, naprawdę...
Był pan świetny jako strażak
w tym filmie.
- Jako żandarm. - Tak, jako żandarm.
Świetny film.
Doceniam, że go zobaczyłeś.
Nie widziałem filmu.
Tylko zwiastun, Był na prawdę niezły.
Jestem pańskim fanem odkąd pamiętam.
Moja mama oszaleje, jak jej powiem, że z panem rozmawiałem.
- Tak? - Uwielbia pana.
Była nawet statystką w pańskim filmie.
Tym, z pańska żoną. "Miłość na zadanie".
- Na żądanie - "Zadanie na żądanie".
Grała uczennicę w pańskiej klasie.
- Ile lat ma twoja mama? - 43.
Mhm.
Cudowne doświadczenie.
Muszę już iść panie Canet.
To była wielka przyjemność poznać pana.
- Dzięki, Kev. - Pewnie już się nie spotkamy...
Przepraszam, że wam przerwałem.
Dobrej zabawy na emeryturze.
O rany,
Miło z jego strony. Nie miusiał tego robić.
Palant.
Spójrz na tą.
Ma niezły tyłek!
Mam teraz branie u dziewczyn...
To czyste szleństwo!
Jak ty w czasach młodości.
Yarol.
Tak?
Masz coś na podniesienie ciśnienia?
Co?
Tylko troche, mam słaby metabolizm.
Wiem.
Proszę, proszę! Amy Winehouse!
Przyprowadziłaś Kurt Cobaina?
Postawię ci drinka w nagrodę.
Malibu poproszę.
Co się stało z twoją twarzą?
Teraz moja gęba ci nie odpowiada?
Co jest z nią nie tak?
Co jest nie tak z moją gębą?
MAsz z nia problem?
Nie lubisz na nią patrzeć?
Okropne szklanki.
Stawiam kolejkę!
To co tam u ciebie?
Dobrze. Chyba lepiej niż u ciebie?
Przyszedłem z kumplami, ale ne mogę ich znaleźć.
Nie powinieneś juz iść do domu?
Do domu?
Jestem na haju. Wciągnąłem kokę.
Ale tu gorąco!
Idę potańczyć. Nie ruszaj się stąd.
Nie martw się.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Co się stało?
Facet przesadził
- Pan z pogotowia? - Tak prosze pana.
Potrzebuję pomocy.
Dużo pan wypił?
Zimno mi.
Czuję zimno w środku.
Rozumiem.
Przewrócił się pan? Albo uderzył?
Nie. Tylko mi zimno.
W takim razie, to nic poważnego.
Proszę się oprzeć, i rozprosztować nogi.
Boję się, że zwymiotuję.
Nie zwymiotuje pan.
Zaraz będzie panu cieplej.
Panie Canet, nic panu nie będzie.
Serce mi łomocze.
To atak paniki.
Proszę się odprężyć. Wszystko będzie dobrze.
Ma pan częściowy paraliż twarzy.
Już to przechodziłem j ak kręciliśmy “Niewinne kłamstewka”.
Powinienem unikać alkoholu.
To panu szkodzi.
Nic więcej pan nie brał?
Kokainę.
Rozumiem. Dużo pan wziął?
Cieniutką kreseczkę!
Raczej całkiem sporo.
To też panu nie służy.
Dajcie spokój. Przestańcie to nagrywać.
Błagam!
Bądźcie ludźmi, przestańcie nagrywać!
Przestańcie nagrywać!
Niesłychane! Błagam was!
Hej Guiton!
Jak samopoczucie, Guigui? Udana siesta?
Siadaj.
Twój nowy styl...
jest świetny, stary.
Puściłeś pawia, musieliśmy cię przebrać.
Naprawdę?
Bawiliśmy się w ubieranie lalki. Fajnie było.
Ty mnie tak ubrałaś?
Cholera, nic nie pamiętam.
Wódki, Guigui?
Jeden strzał!
Mały.
Błagam, przestańcie!
To mój telefon?
Tak.
Nie wiem.
To mój syn.
Pospiesz się?
Czyściutko.
Obrzydliwe!
Dzięki.
Fajny dzieciak.
Dzięki.
Cholera!
Stajnia Nico.
Gdzie jesteś? Co z końmi.
Dajcie, ile fabryka dała!
1, 2, 3, 4!
Krzyczcie na całe gardło!
Rozwalcie to miejsce!
Uwaga!
Czy on żyje?
O cholera!
Igraszki to dla ciebie?
Co?
Śmiejesz, boki zrywasz?
Oj Proszę cie, raz się zabawiłem...
Dwa miliony odkrywek! To przelewki juz nie są!
Idee twoje, trzymaj ty dla siebie.
Gdzież ty podążasz?
Upadłeś na czoło.
To tylko tatuaż.
Widzisz, kod kreskowy.
Mój sprzeciw wobec konsumpcjonizmu.
Nie chcę być produktem na sprzedaż.
Marion, zrozum.
Jądro przestało mnie boleć.
Wiesz, co to znaczy?
Życie ścisnęło mnie za jaja. Zachowuję się jak facet,
i jaja przestają mnie boleć.
Moje ciało to wie. Moje jądro też. Zrozumiałem to w porę.
Najpierw mi mówi, że nie zrobi tego filmu beze mnie,
a teraz mnie wystawia do wiatru przez fotkę na Instagramie?
Przez fotkę albo przez film na YouTubie, jedno z dwojga.
-Wiesz co? Mam to w dupie! - Słucham?
Znudził mi się wizerunek ulizanego chłopca.
Nie jestem taki i nigdy taki nie byłem.
Zagrałem kilku idiotów i jestem idealnym zięciem w oczach ludzi.
Chcę być rokendrolowy, grać wyraziste postaci,
Twardych facetów...
Ludzie postrzegają cie inaczej. Wbij to sobie do głowy.
Myślisz, że takie zdjecia pomogą ci zdobyć Cezara za pare dni?
Posłuchaj mnie,
W zeszłym roku więcej czasu spędziłeś jeżdżąc konno,
niż robiąc filmy.
Skończyłem z tym. To mój psuło wizerunek.
40. ceremonia wręczenia Cezarów
Cezara za najlepszego aktora otrzymuje...
A jeśli oboje wygrają?
Mają spore szanse.
Pierre Niney za rolę Yves Saint-Laurenta.
Duet Saint-Laurent- Niney wygrywa.
W 2012 zdobył nominację W kategorii debiut roku,
a w 2013 za film “Comme des Frères” Hugo Gélina.
Dziękuje bardzo.
Krótkie podziękowania
dla innych nominowanych.
Wasze filmy inspirowały mnie od dzieciństwa.
Oglądałem was w kinie, w teatrze,
w telewizji, ostatnio w internecie...
Dobry wieczór.
- Wszystko w porządku, nie budził się? - Wszysko dobrze.
Świetnie. Dziękuję. Dobranoc.
Dobranoc.
Można?
Przepraszam.
- Prosze. - Jeszcze pierścionek.
Jest mój.
- Proszę wybaczyć. Miłego wieczoru. - Do widzenia.
Pomóżcie mi.
Już.
Gotowe.
Nawet gdybym...
dostał nominację,
Raczej bym nie poszedł.
Po pierwsze nie mam smokingu.
A po drugie, wszystko to ustawka.
Skończyłeś? Podłączyłeś to dziadostwo?
Nie martw się to ci nie grozi.
"Gdybym dostał nominację.” Kretyn!
- Zrobiłeś, jak prosiłem? - Tak, zaznaczyłem jak chciałeś.
Dzięki.
Co zaznaczył?
Nie twój interes.
Jesteś wkurzony?
- Czemu? - Przez wczorajszy wieczór.
Rozumiem, że jesteś zawiedziony, Ale Pierre na to zasłużył.
Musisz przyznać, że świetnie zagrał. Był jak prawdziwy Yves Saint-Laurent.
On nim był!
To było niesamowite.
Znałaś Saint-Laurenta?
Nie osobiście.
To się zamknij!
Przepraszam, ale musimy zaczynać. Mamy tyły.
Chyba żartujesz! To my czekamy na was.
Pilnujcie swojej roboty.
Guillaume, pamiętaj, podjąłeś decyzję. Jesteś zdeterminowany.
Czytałam scenariusz, Jeśli można tak to nazwać.
Romeo na plan.
Cisza na planie.
Kamera.
Kamera poszła.
Poszła.
Scena 76, ujęcie 1.
Akcja!
Zgadnij gdzie dziadek cię zabierze?
Na spacer do parku.
Nie dziadek, tylko Jean-Jacques.
Jak się ma moja córunia?
Co on znów wyprawia?
Tak, maleństwo,
Jean-Jacques's zabierze cię do parku.
Albo przynajmniej spróbuje.
Tato, przygotowałam wam piknik.
Wiesz, gzie możesz sobie wsadzić swój piknik?
I swoje gówniane kanapki?
Masz, suko!
Ty bydlaku!
Cięcie! Guillaume, do diabła!
Dlaczego przerwałeś?
Kurwa!
Dlaczego przerwałeś do cholery?
Widziałeś to w jej oczach?
W końcu coś prawdziwego!
To jest włąśnie prawdziwe kino!
Nie próbuj tego zrozumieć.
Musisz to poczuć w trzewiach!
Właśnie tutaj!
Film to uchwycona chwila!
A nie kawałek papieru.
Przestraszyłeś ją!
Wciąż się trzęsę. Palant!
Ktoś cię prosił, żebys grał pijanego?
Chcesz mi rozpierdolić film?
- Nic ne zepsułem! - A co zrobiłeś?
Nadaję wartość temu twojemy gniotowi.
Trzy tygodnie.
Trzy tygodnie kręcimy to gówno!
Nikt ci tego nie powie,
artysto od siedmiu boleści!
Obiecałeś, że nie będzie nazywała mnie dziadkiem!
Ona nie może mnie tak nazywać!
Mam dopiero 40 lat!
To rola nie dla mnie!
Kretyni, nic nie rozumiecie!
Gdyby mne słuchali, ten Cezar byłby mój!
Tak, właśnie!
Żadni idioci nie będą więcej mną rozporządzać!
-Wszystko w porządku, Camille? - Nie.
Zajmijcie się Camille.
Zadzwon do Allana. Umów spotkanie.
Chcesz się spotkać?
- Guillaume, przestań! - Opamiętaj sie!
FIRMA PRODUCENCKA Attal Bros.
Dzień dobry.
To Guillaume Canet.
Jest bałagan. Ale robimy co możemy.
Zgadzam się z Ivanem.
Porozmawiamy z nim. Co mam ci powiedzieć?
To dupek! To niesłychane...
Odwaliło mu.
To niech mu odwala gdzieś indziej,
Chlusnął jej winem w twarz!
Tak, wiem.
Co mam powiedzieć Camille?
Chcesz, żebym do niej zadzwonił?
Nie dzwoń do niej Przemów mu do rozsądku.
On nie może odwalać takich rzeczy, Alain.
Zrozumiałeś?
To ten plakat?
Jasne, rozumiem.
Postaw się w mojej sytuacji.
Świetny!
Ten jest w porządku.
Reszta jest beznadziejna.
Zajmę sie tym.
No, mam nadzieję.
Naprawdę.
Zrobię, co w mojej mocy.
On przechodzi trudny okres.
- Podobno się przyjaźnicie? - Uwierz mi, to nie jest proste!
- Co jest? - Siadaj.
Jakiś problem?
Chyba żartujesz.
Philippe się poskarżyl? Opowiem ci moją wersję.
Poskarżył?
Sabotujesz pracę 75 osobowej ekipy,
choć przyjaźnisz się z reżyserem i producentem od 20 lat!
Wchodzisz tu i masz czelność pytać czy jest problem?
Ta rozmowa donikąd nie prowadzi.
- Pogadam z Alainem. - Siadaj!
Odradzam rozmowę z Alainem.
Negocjuje z agentką Camille, żeby cię nie zwolnić.
- Zwolnić mnie? - A jak myślisz?
Ona oszalała!
Nie wie, że jesteśmy kuplami od lat?
Powiedział jej, żeby się wypchała?
Powiedział, że na chwilę obecną nie możemy.
Policzyliśmy to. Musielibyśmy nakręcić ponownie 27 scen.
- To 400 tysięcy. - Żartujesz sobie?
Sprawdzaliście, czy możecie sie mnie pozbyć?
- Zastanów się! - Świetnie.
Wspaniale.
Guillaume, co się z tobą stało?
Nie wiem.
Czuję się, jakbym przegrał życie, podjął same złe decyzje.
To mnie wkurza. Chcę byc jak gwiazda rocka.
Chcesz być jak co?
Nieważne.
Jesteś zmęczony.
Za dużo myślisz.
Nie dostałeś Cezara, wielkie rzeczy.
To nie jest powód by tracić głowę.
Weź się z garść.
Wszystkim się zajmę.
Dobra?
Ogarnij się.
Pamiętasz, że dostałeś zaliczkę na nowy film? To już rok.
Nie dostałem ani strony scenariusza.
Gdzie z tym jesteś?
Próbowałeś sprzedac go Marion?
Oczywiście..
Ale tak sobie myślę...
że mocniejszy byłby film o mnie.
O moim życiu.
O tobie? Kiepski pomysł.
Film o twojej kobiecie, to jest mocne.
O takim życiu marzą ludzie.
Hollywood, Oscary, Los Angeles.
I ty też? Marion nie mieszka w Los Angeles.
Ludzie tak myślą.
Nie będziemy ich wyprowadzać z błędu.
Zróbmy fabularyzowany dokument. To byłoby świetne!
Pokażemy ją w codziennych sytuacjach,
jak się przygotowuje do ról.
Ludzie to chcą oglądać.
Chcą poczuć się częścią waszego życia.
Już zrobiłeś taki film, "Moja żona jest aktorką".
Daj spokój! Tamten film to była fikcja.
Ona była zakochana w aktorze
a ja grałem dziennikarza spotrowego. O czym ty mówisz!
Może masz rację.
No właśnie.
W każdym razie,
leci jutro do Montrealu na zdjęcia. Pogadam z nią dzisiaj.
Zrób to. Pogadaj z nią.
Idź już.
- Dzięki. - Jasne.
Guilliaume. Przebierz się...
Idea co za nowa jakaś?
Uderzył w głowę ktoś się?
Nadzieja u mnie, żeś na nią nie przystał.
Powiedziałem tylko, że z tobą pogadam.
Okiem golym widzę, że mądre to nie jest.
Com ci mówiła?
Kalectwo lub akcent robią dobrą rolę.
Na nic innego nie wstaję ja z łóżka,
Samej siebie grała ci ja nie będę.
Zadmij ty mu w róg, że to się nie ziści.
I zamilcz już o tym, idea upadła.
Klarowniem rzekła?
Nie całkiem. Rozumiem twój punkt widzenia, ale...
Co z tą uprawą jak będziesz w Montrealu?
To już małe gospodarstwo.
Nie będę bawił się w rolnika.
Hej, Guillaume, coś się stało?
Cześć, Laeticia.
Rozmawiałem wczoraj z Johnnym, mówił, że mogę wpaść
nawet późno.
Zaprasza ludzi, żeby nie kłaść się za wcześnie.
Ma dużo odpoczywać po operacji.
Z kim rozmawiasz Laeticia?
Z Guillaume’em.
Z jakim Guillaume’em?
Z Guillaume’em Canetem, kochanie.
Naprawdę? A co on tu robi?
Sam go zaprosiłeś.
Serio?
Tak mówił, przysięgam.
Cześć Guillaume. Jak się masz?
Dzięki, w porządku.
Już schodzę.
Rock 'n' Roll!
Ciągle to robi. To takie irytujące.
Kiedyś się zbije.
Wszystko w porządku, Jerome?
Tak, wszystko dobrze.
Zrozumiałem, że mogę wpaść.
Miałem iść spać, ale nic nie szkodzi.
Napijesz się?
Nie, dzięki.
Naprawdę?
Nic?
Chodźmy do biura.
Dlaczego jej nie powiedziałeś, żeby się odwaliła?
Co to znaczy, "nie jesteś rokendrolowy"?
Czemu to dla ciebie takie ważne?
Nie jesteś muzykiem.
Nie, niezupełnie. Ale chcę być troche rockowy.
- Chodzi o mój wizerunek... - Zapalisz?
Nie, dzięki.
Ale jesteś nudny.
Ja próbuję rzucić, jak wszyscy.
Głównie ze względu na Laeticię.
Ale jak się pali przez 50 lat papierosy bez filtra,
to nie jest łatwo.
Posłuchaj, Jerome.
Amerykanie mówią,
Rock 'n' Roll umarł.
Ale to nieprawda.
Rock 'n' Roll nie umarł. Żyje w rokowcach, takich jak ja.
Rozumiesz?
Powiem ci coś.
Wielu nas nie zostało.
Niełatwo być rokowcem w naszych czasach.
To nie jest na czasie.
Teraz jest w modzie sport i ekologia.
Nikt już nie robi demolki w hotelu.
Po co ci to?
Zresztą i tak już za późno.
Dlaczego za późno?
Jesteś za stary na takie numery.
Mam dopiero 40 lat.
Jasne, ja też, plus minus dekada.
Chodzi mi o to, że to nie dla ciebie.
Ciesz się tym, co masz.
Po co to zmieniać?
Śmieszne, od kiedy rzuciłem,
Nie cierpię, jak przy mnie palą.
Od dwóch miesięcy nie palisz i wciąż czuć od ciebie tytoń.
Chłodno tu.
Napalę w kominku.
Rozpal mój ogień kochanie!
Hej, tutaj.
Podjedź za godzinę.
Spotkamy się na rogu ulicy. Pójdziemy się napić.
Kochanie? Czy ty znów palisz?
Skąd. Tylko się żegnam z Jeromem.
Bramy więzienne
Wkrótce się zamkną
I moje życie się skończy
Jak życie innych, których znałem.
To on. To jego samochód.
Cześć, Guillaume.
Zignorował mnie, Idzie prosto do makijażu.
Dzień dobry!
Tak, wciąż tu jestem.
Musisz to przeżyć. Ty i twoja agentka.
Śmieszy cię to?
Bo to śmieszne. Dla ciebie lepiej, że mnie to bawi.
Śmiej się. Ty jesteś śmiechu warta.
Spójrz na siebie.
Taka jesteś rokendrolowa?
Czy ty w ogóle wiesz, co to znaczy? Wiesz z kim ja wczoraj piłem?
Cała to gadanie, że nie jestem rokendrolowy...
Odbiło ci? Nigdy tak nie mówiłam.
Nie mówiłaś? Gówno prawda!
Nie, nigdy tak nie mówiłam.
Nie gadam takich bzdur. Rokendrolowy?
Kto tak dziś jeszcze mówi?
Mówiłam o różnicy pokoleń, o wieku.
Na pewne role jesteś już za stary, i co z tego?
Są inne, bardziej dojrzałe, to normalne.
Co w tym złego? Masz przecież w czym grać.
Co za brednie.
Brednie, bzdury!
Kompletny nonsens!
To zachowaj.
To skasuj!
To tez. Tego nie chcę widzieć nigdy więcej.
Tego też nie.
Zachowaj.
To jest dobre. Świetne!
O co chodzi tym razem?
Idziesz na casting do Bena Fostera?
Ty nie robisz co do ciebie należy, to ja muszę.
- Co? - To rola dla dwudziestolatka.
Wlaśnie. Masz mi szukać ról, które są wyzwaniem .
Zawsze już mam grać tatuśków?
Jest w Paryżu.
Rób co do ciebie należy! Przestań się obijać!
Wystarczy, Guillaume.
Nie podoba mi się jak do mnie mówisz, ani, kim się stałeś.
Nie będę się z tobą cackał. To przez ciebie taki jestem.
To wszystko twoja wina..
Rzucam robotę i otwieram własną agencje, jeśli jesteś zainteresowany.
Mam już kilku klientów, Których zabieram z sobą.
Ile masz lat?
18.
Udało ci sie kupić?
Tak.
Nie mieli bio, ale...
ta jest do naturalnej skóry,
więc pomyślałęm...
Co się stało, zobaczyłeś ducha? Jedź, bo się spóźnię.
- Dzień dobry. Ja na przesłuchanie. - Nazwisko?
Dziękujemy.
- Będziemy w kontakcie. - Do zobaczenia wkrótce.
Cześć! Jak się masz?
Świetnie.
Co ty tu robisz? Chyba nie na przesłuchanie?
Właśnie tak.
Wiesz, że cię uwielbiam,
Ale ta rola nie jest dla ciebie.
Jak wspomniałam o tobie Benowi,
myślał, że żartuję.
Po co ci to?
Ludzie cię znają, źle to wygląda.
Szkodzisz sam sobie.
Naprawdę tego nie potrzebujesz.
Mogę się chociaż przywitać?
Robię dla ciebie wyjątek.
- Jesteś kochana. - Parę minut.
Tylko chwila.
Patrz, kto wpadł się przywitać.
Cześć brachu!
Jak się masz?
- W porządku? - Dobrze. Ty?
- Dobrze pachiesz. - Jak leci?
W porządku.
Wciąż jeździsz konno?
Nie, rzuciłem konie.
Kręcą mnie sporty bardziej męskie, boks, karate...
te sprawy...
Zaszaleliśmy z Marion w Los Angeles. Kiedy to było...
Jakieś dwa miesiące temu? Co u niej?
Dobrze.
- Co za aktorka. - Jest wspaniała.
Jest genialna.
Myślisz, że zagrałaby u mnie?
- Tak... myślę, że tak. - Scenariusz jest świetny.
Słyszałem o nim dużo dobrego.
- Cały Paryż mówi o tym filmie... - Zostawisz mi jej mejla?
Mejla Marion?
Swój też zapiszę, bo nie jestem pewen, czy masz...
ten właściwy.
Przyszedłem, bo chciałem ci powiedzieć...
Wiesz jak cię cenię jako aktora.
I jestem pewien, że ...
że będziesz świetnym reżyserem.
Posłuchaj,
ludzie często mówią mi, że nie wyglądam na swoje lata.
Nie sądzisz, że byłoby ciekawie, gdyby ktoś taki jak ja...
Uważam, że masz wielki talent, ale nasz bohater
to młodym chłopak,
mówiący płynnie po angielsku.
- Ja mówię płynnie. - Nie tylko plynnie...
- ale i bez akcentu... - Popracuję nad tym, to żaden problem.
Nawet jak się uporasz z akcentem, on jest...
Jesteś za stary.
Doceniam to, Guillaume. Ale do roli Jimmiego
potrzebujemy kogoś o specyficznej aparycji. Charyzma jest ważna...
- ale potrzbujemy dobre ciało... - Dokładnie o tym mówię.
To nie jest problem.
Zdejmij koszulę.
Oczywiście.
Popracuję nad mięśniami i nad rzeźbą.
Daj mi kilka dni.
Podskocz.
Co?
Podskocz.
Mam tatuaż, ale mogę go usunąć.
Ubierz się.
Nabijasz się ze mnie?
Według ciebie jestem śmieszny?
Myślisz, że jestem skończony?
Bawi cię to?
Co ty sobie myślisz?
Myślisz, że nie jestem silny, jak oni?
Jeszcze nie powiedziałem ostatniego słowa, słyszysz?
Nie jestem skończony!
On oszalał...
Ta tutaj
To ci pomoże nabrać masy.
Musisz utrzymywać anabolizm na stałym poziomie.
Aminokwasy muszą być aktywne w twoim ciele 24 na dobę.
Zrobimy z ciebie pakera.
Przestraszyłem się.
Zapraszam panie Canet.
Nie jestem pewien, co ja tu robię.
Porozmawiajmy.
To zupełnie naturalne. Proszę bardzo.
Dzień dobry!
Cześć.
Wychodzisz z kościoła i idziesz tam do samochodu.
- Potem odjeżdżasz - Dobra.
Co dziś odstawisz? Będziesz się czołgał?
A może szlochał?
Daj spokój.
Po prostu chcę wiedzieć, czego się spodziewać...
- O co chodzi? - Inaczej cię pomalowali?
Nie, dlaczego?
Dobrze wyglądasz.
Naprawde świetnie.
Wyglądasz, jakbyś
wypoczął...
Tak? Dzięki, to miłe.
Więcej śpię.
Lucien wyjechał więc się wysypiam.
Jestem ci winny przeprosiny. Miałem ostatnio naprawdę trudny okres.
Teraz już będzie wszystko grało.
- Naprawdę? - Tak.
Gotowy?
Wszyscy na miejsca.
Stéphanie!
- Pomalowałaś Guilliaume’a inaczej? - Nie.
Wygląda świeżo. Mogę zrobić mu zmarszczki pod oczami.
Nie, tak jest lepiej.
Zaczynamy. Kamera!
Silnik.
Włączony.
Do środka.
Akcja, Guillaume!
Co on robi?
Cięcie!
Cięcie.
Spróbuj mniej radośnie.
Bardziej powściągliwie.
Zapraszam, Guillaume.
Nawet makijażystka się nie domyśliła.
Oczywiście, że nie.
Dałem ci gwarancję.
Zrobiliśmy spore postępy.
Wszyscy zauważyli zmianę, ale nikt się nie domyśla w czym rzecz.
Mówią, że wyglądam jakbym wypoczął.
Fantastycznie.
Mówiłeś, że masz przerwę do wtorku?
Zgadza się.
Marion nie ma aż do środy, więc możemy działać.
Tak będzie najlepiej.
Połóż się.
W biznesie jest duża konkurencja.
Mężczyźni konkurują z młodszymi od siebie i chcą wyglądać jak najlepiej,
Aby czuć się pewniej na rynku pracy.
Wielu mężczyzn zdaje sobie sprawę...
- Słucham? - Niespodzianka!
Już wróciłaś?
Zaraz ci wszystko opowiem.
Zapomniałam kluczy. Otwórz.
Jasne, już otwieram...
Cholera!
Hej!
O kurwa!
- Co się stało? - Nic.
Użądliła mnie osa.
O mój boże!
W obie wargi?
Tak, jak piłem. Była w puszce koli.
Niesłychane!
Wyglądasz jak ta blondyna, Cicciolina.
Powiedział, że opuchlizna zejdzie.
Kto taki?
Lekarz, który przyszedł na plan.
Przynajmniej mówisz normalnie.
Co z twoim akcentem?
Dolan nie chce akcentu.
Tyle pracy na marne.
Przynajmniej nauczyłaś się quebeckiego.
Cieszę się, że już wróciliście.
Pożyczysz mi swój krem na noc?
Dzięki.
Nie mogę teraz gwizdać.
W powieki też cię użądliła?
Proszę?
Ta osa.
Pytam, czy w powieki też cię użądliła?
Zrobiłeś to?
Niemożliwe, nie zrobiłbyś tego.
Powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Powiedz mi, dlaczego?
Poparz na siebie!
Wie pan, co pan robi?
Wykorzystuje pan ludzką słabość.
Dokładnie tak.
Wykorzystał pan jego nadwątlony umysł, żeby się wzbogacić.
- Nadwątlony umysł? - Zamknij się!
Ostrzegam pana, nie puszczę tego płazem.
Mój adwokat się z panem skontaktuje.
- O której masz pociag? - O 8.
- Odwieźć cię na dworzec? - Nie, zamówiłam taksówkę.
Ludzie będą się z ciebie śmiali, Nie chcę na to patrzeć.
Lucien bardzo to przeżył.
Spróbuj mnie zrozumieć.
Czuję się dobrze.
Zgoda, było ze mną nienajlepiej.
Zobaczyłem upływ czasu na swojej twarzy i przeraziło mnie to.
Zaufaj mi.
Tym razem coś poszło nie tak.
Ale jak zejdzie opuchlizna, docenisz efekt.
To wspaniałe. Po pierwszym zastrzyku,
wyglądałem o 10 lat młodziej. To było niesamowite.
Twoja głupota jest niesamowita.
Ostrzegam cię,
nie będzie nas cztery dni.
Jeśli w tym czasie pójdziesz do tego popieprzonego chirurga,
Przysięgam...
że cię zostawię.
- Zrozumiałes? - Nie możesz...
Czy to jasne?
Przyszedłem przeprosić.
Nie martw się, nic nie szkodzi.
Marion czasem ponoszą nerwy.
Zawsze potem tego żałuje.
Rozumiesz.
Oczywiście.
Rozumiem jej reakcję.
Chirurgia plastyczna to skok na głęboką wodę.
Kusi, ekscytuje,
a zarazem przeraża.
Dokładnie. To starch przed nieznanym.
Ona też tu przyjdzie.
Nie byłbym taki pewien.
Przyjdze, zobaczysz.
Wszyscy przychodzą.
To naturalny bieg rzeczy.
A skoro jesteśmy przy naturze,
czy to nie dziwne, że usta nadal są spuchnięte?
We wtorek zaczynamy zdjęcia.
Mam być szczery?
Usta nie są spuchnięte.
To reszta twarzy jest zapadnięta.
Naprawdę?
Usta są wspaniałe.
Kuszące, pełne życia.
To usta gotowe smakować rozkoszy świata.
Reszta jest nudna.
A raczej...
Nie nudna. Jest zwyczajna. Bez wyrazu.
Niby jest,
ale niczego w niej nie ma.
Jakby przepraszała, za swoje istnienie.
Myślę,
że to prawda...
Niewątpliwie.
Mogę?
Teraz to widzę.
Tutaj.
Dzięki.
Dzień dobry!
Cześć!
Jak leci?
Czuję się jak król
Rycerz w lśniącej...
Proszę!
zbroi...
Jedyny mężczyzna na ziemi
Cześć, Philippe!
- O kurwa! - Co?
Boże, Guillaume!
Nie dramatyzuj.
Pieprzę to!
Philippe, zaczekaj!
Jeszcze nie mam makijażu.
Wisisz nam 400 kawałków!
Yvan, uspokój się. Przemawia przez ciebie gniew.
Zamknij sie, do kurwy nędzy!
Cholera!
Nie mogę na ciebie parzeć.
Nie mogę tego znieść.
Co cię napadło?
Co do jasnej cholery cię opętało?
Zabiłeś ten film.
Zabiłeś go!
Jesteśmy pośmiewiskiem całego Paryża. Banki do nas wydzwaniają.
Zapłacisz nam te 400 kawałków!
Nie mam takich pieniędzy.
Nic mnie to nie obchodzi!
Otwórz! Co sie tam dzieje?
Czemu się zamknąłeś? Otwieraj.
On cię zabije.
Co wy tam robicie?
Czemu się zamykasz?
- Otwieraj! - To wariactwo!
- Jesteś stuknięty! - Oszalałeś!
Ja w to nie wierzę! Co cie opętało?
Poczekaj...
Otwieraj te cholerne drzwi, Yvan!
Wychodź z biura!
Możemy pogadać?
To dla twojego dobra. Twoja twarz mnie przeraża!
Uspokój się, on wychodzi.
Coś ty zrobił?
Szkoda, że nie chcecie słuchać, bo mam dobre wiadomości.
- Pieprzę to! - To w porządku.
Po 20 latach przyjaźni, proszę o 5 minut.
On wychodzi.
W imię naszej przyjaźni, 5 krótkich minut.
Nie chcę tego słuchać!
Wychodź i oddawaj kasę!
- Lino! - Nie gadaj do mnie!
Nie chcę tego słuchać!
- On wychodzi. - Otwieraj!
Daj mi 5 minut!
Mam rozwiązanie.
Przestań!
Mam rozwiązanie. 5 minut.
Dobra?
A zatem...
Ten film z Marion.
Alan, spójrz na mnie.
Nie mogę! Gadaj. Nie mogę na ciebie patrzeć.
Powiem wprost.
Bez owijania w bawełnę.
Marion nie jest zainteresowana.
Nie zagra w tym filmie.
Ona nie udźwignie takiej presji, nie ma tyle dystansu do siebie.
Sami rozumiecie.
Ale...
Posłuchaj tego.
Podsunęła mi świetny pomysł.
Marion wymyśliła,
żeby zrobić film o mnie.
Ja ci zrobię nową twarz!
To moje!
Też moje!
Weź wszystko!
- Uspokój się, Alain! - Rozwalę mu gębę!
- Wracaj tu! - Bierz te swoje śmieci!
Masz! To też jest twoje!
Bierz i nigdy więcej sie tu nie pokazuj!
Nie chcemy już niczego od ciebie!
- Poszaleliście! - 400 kawałków!
Niechcę tu widzieć twojej facjaty!
Ty kanalio! Idź do diabła!
Spieprzaj stąd!
Możecie mi naskoczyć Attal Bros!
Gnidy!
Dostaliście szmergla!
Miernoty!
Robicie z igły widły.
Tatuś troche zmienił swój wygąd.
Takie jest życie.
Trzeba dbać o siebie, jeśli nie chcesz wypaść z gry.
Wszystkich wielkich ludzi to czeka.
Widzisz co się dzieje w Hollywood.
Sama się skusisz za parę lat.
Tak mówi Gaetan, mój chirurg. To nieuniknione staruszko.
Tak mi się tylko powiedziało.
No dobra.
Proponuję, byśmy zaczęli od nowa.
W duchu spokoju i wzajemnej akceptacji.
Wspaniale.
Kochanie,
zdajesz sobie sprawę, że to spory szok?
Musisz mi dać troche czasu, żebym się przyzwyczaiła.
Właśnie czasu mi brakuje. Tak niewiele go zostało.
Muszę się na nowo odnaleźć.
Racja, nieźle się pogubiłeś.
Daj spokój z gierkami słownymi. Szkoda mi słów, żeby ci to wyjaśnić.
I tak nie zrozumiesz.
Synku, kochanie!
Odbiorę cię jutro o 5 ze szkoły!
Nie przychodź do szkoły z tą twarzą!
Nie pozwalałaś mi słuchać Demisa Roussosa.
Gilles Lellouche: Straciłeś rozum? Zadzwoń!
Tutaj jest kuchnia.
Tu pokój dzienny.
Idealne mieszkanie dla kawalera.
Piękna i Bestia
Ugotuj na parze albo upiecz w folii.
- Jak to zrobić? - Owiń rybę w folię.
Możesz dodać przyprawy.
Co robisz? Do roboty mięczaku!
83!
Oddychaj do cholery!
85!
87!
212, 213...
214, 215,
- 216... - Oddychaj!
99! Nie przestawaj!
Daj z siebie wszysko! Jeszcze!
Mocna klata!
To dla panienek! Dawaj!
Pakuj dalej!
Nie przestawaj, bo będziesz miał ze mną do czynienia!
Lubi pić przez rurkę.
Gilou!
Cześć.
Cześć stary.
Nie mam zbyt wiele czasu.
Rozumiem. Dobrze cię widzieć.
- Kelner! - Nie krzycz.
Przecież się spieszysz.
Młody człowieku poprosimy...
Co chcesz?
Może kawę.
Kawa.
A ja poroszę kolejny wyśmienity świeży sok z pomarańczy.
Macie coś specialnego na welentynki?
- Menu dla par. - Dobra.
Zjesz coś?
Nie, dzięki.
- W takim razie, to wszystko.
Ja jestem na diecie!
Mów! Co u ciebie?
Po staremu.
Dlaczego to zrobiłeś?
Co takiego?
Nieważne.
Nie, u mnie w porządku. Świetnie.
Przepraszam?
Możemy zrobić zdjęcie?
- Z kim? - Z panami.
Jasne, że tak!
No chodź.
A ty?
- Ja zrobię zdjęcie. Będzie prościej. - Nie ma szans!
Będzie szybciej. Zdążymy pogadać.
Dziewczęta!
Bliżej!
Uśmiech!
Co to było?
Chodźcie.
- O co ci chodzi? - O nic.
- Byli w porządku. - Tak, w porządku!
Dziękuję.
Narawdę w porządku.
Młodzi mnie uwielbiają.
Mam z nimi więcej wspólnego,
odkąd zmieniłem styl ubierania.
I przez to...
łatwiej im mnie zaakceptować.
- Tak? - Tak czuję.
Chyba cię lubią.
To my. Mogę wejść?
Tak.
Mama!
Mamo jesteś w domu?
Jesteś czy cię nie ma?
Co tak długo?
Co tak późno? Jestescie przemoknięci...
Zaskoczyła nas burza, Ale świetnie się bawiliśmy.
Wchodź, Lucien. Ubierz piżamę.
- Buziak! - Tutaj.
- No już. - O tutaj.
Do zobaczenia brachu.
Do jutra.
Nie wejdziesz?
Nie, będę leciał.
Jesteś pewien?
Rozgrzejesz się. Zrobię coś gorącego.
Mleko!
Miło z twojej strony. Ale...
Pamiętasz moją niebieską bluzę?
Tą, która była na mnie za duża? Może mógłbym...
- się przebrać. - Jasne.
Wejdź, nie stój w drzwiach.
Kulejesz?
Gram kobietę, która się jąka. Pomyślałam, że może też kuleć.
O cholera!
Dzięki.
W drugim semestrze, zorganizujemy zajęcia jogi.
Będą się odbywały w każdy czwartek
po poludniu o 4:30.
Można się zapisywać.
Czy są jakieś pytania dotyczące
kolejnego semestru?
Ja mam pyatanie.
Nazywam się Vitti, jestem tatą Enzo.
Któregoś dnia nie wpuszczono mnie,
bo nie miałem identyfikatora. Nigdy go nie dostałem...
Nic o tym nie wiem.
- Wyjaśnimy to. - Proszę przyjść po spotkaniu.
Mam pytanie związane z poprzednim. Nazywam się Canet.
Tak, tak, to ja.
Czy na identyfikatorze musi być aktualna zdjęcie?
Od razu zrobiło się weselej.
Niektórym było to potrzebne...
Nieźle było, prawda? Wychowawczyni jest do rzeczy.
Chciałem z tobą pogadać...
Muszę zacząć coś robić.
Nie mogę dłużej siedzieć bezczynnie.
Dostałem fajną rolę.
Jest w porzadku.
Nic nadzwyczajnego, ale nie mam teraz zbyt wielu propozycji.
To może być fajny projekt. Zdjęcia są w Miami, w Parku Everglades.
Amerykański serial.
Bohater jest Francuzem z Luizjany i mówi z tamtejszym akcentem.
Będę musiał nad tym popracować.
Tak sądzę.
Nie przeczytałem jeszcze wszystkich odcinków.
Ale, jeśli dobrze zrozumiałem,
To coś podobnego do serialu o Lassie’m. Tylko zamiast psa jest krokodyl.
Robią go nawet ci sami ludzie.
Musielibyśmy tak się zorganizować,
żeby Lucien mógł przylatywać do mnie na wakacje od czasu do czasu.
Znalazłem fajne miejsce w Palm Beach.
Jakbyś chciała,
też możesz przylecieć.
Jeśli zechcesz.
Może. Jak długo cię nie będzie?
Trzy lata.
Trzy lata?
Nie będzie cię trzy lata?
Tak, wiem. Ale szczerze mówiąc, to oferta nie do odrzucenia
To długotrwały angaż.
Wymaga dużej sprawności fizycznej.
Nie mogę już tu wytrzymać.
Lucien podszkoli angielski.
Fajnie, nie?
Tak. Świetnie.
Naprawdę, bardzo się cieszę.
Zorganizujemy się jakoś...
Dobranoc.
Dobry wieczór.
Marion!
Żyjesz?
Nic mi się nie stało.
- Jesteś cała? - Nic mi nie jest.
Jesteś pewna?
- Może cię odprowadzę? - Nie.
MARION
Jestem taka nieszczęśliwa.
Halo? Co się stało?
Marion, nic nie rozumiem.
Co się dzieje?
Możesz tu przyjść?
Teraz?
Spokojnie, zaraz będę.
Co się stało?
Trzy lata na to czekałam.
Tyle propozycji odrzuciłam.
Pracowałam jak wół nad tą rolą.
Ciągle latałam do Londynu.
Pamiętam.
Reżyser do ciebie zadzwonił?
Nie.
Producent zadzwonił do Laurenta.
Co powiedział?
Że zmienili zdanie.
Wybrali kogoś innego. Léę Seydoux.
Mówił, że jestem już za stara.
Tak marzyłam by zagrać jąkałę!
Obudzisz Luciena.
Nie, jest u mojej mamy.
Co ja teraz zrobię?
Co ja zrobię bez pracy?
To tylko jedna rola, będą inne.
Jest dużo ról dla staruszek.
Żartowałem.
To był żart!
To wcale nie jest śmieszne.
Trudno mi samej z Lucienem.
Nie radzę sobie. On mnie już nie chce słuchać.
Jestem taka samotna!
Nie jesteś.
Jestem przy was.
Przecież wyjeżdżasz.
Tak, ale wrócę.
Poza tym nic już do mnie nie czujesz.
Nie zmieniłem się.
W środku, pozostałem taki, jak dawniej.
Teraz rozumiesz jak sie czułem?
Tak.
Kiedy wylatujesz?
Za tydzień.
TERMINAL 1
Rok później
Nancy!
O rany, przepraszam.
Dostanie ci się.
- Gdzie byłaś do cholery? - Musiałam skończyć...
- Zanieś kawę żabojadowi. - Już się robi.
Wybacz Tom, ukradnę ci kawę.
Kurwa.
"Za śmieciarką?
"Viktor chwyta ramię...
"Tak, ojcze, rozumiem..."
Dzięki, Nancy. Wielkie dzięki.
Na pewno nie chcesz...
O mój boże!
Jacy słodcy!
Jaka piękna rodzina!
- Pewnie strasznie za nimi tęsknisz. - Strasznie.
Mogę skorzystać z toalety?
Jasne.
Kiedy cię kocham
Czuję, że należę do ciebie
Jak rzeka do swej delty
Poddaję się jak twój więzień
Kiedy cię kocham
Każdy moment prowadzi
Do twych ust, do twych objęć
Nasza miłość
Kiedy cię kocham
Nie zważam czy to dzień, czy noc
W niebie czy w piekle
Gdzekolwiek, byle razem
Kiedy cie kocham
Nie wiem sam
Czy jestem żebrakiem czy mesjaszem
Nasze sny żyją wiecznie
Guillaume Canet jako Mitch
Zdobywczyni Oskara, Marion Cotillard jako Debbie
Drugi sezon
Napisy polskie: Karolina Kluczewska
Adaptacja: TITRAFILM